Love is Blind: czy miłość w ciemno działa?

Kabiny, ściana i głos po drugiej stronie. Tak zaczyna się Love is Blind, reality show Netflixa, które od 2020 roku doczekało się wersji w pół świata: od Brazylii po Japonię, od Szwecji po Polskę.

Eksperyment

Zasady są proste: przez kilka dni rozmawiają, nie widząc się, i mogą spotkać się twarzą w twarz dopiero po zaręczynach. Potem przychodzi wspólne mieszkanie, rodziny i ślub – wszystko w kilka tygodni. Przy ołtarzu każda osoba mówi „tak” albo „nie”.

Wynik, sezon po sezonie: wiele par rozpada się przed ślubem, inne mówią „nie” przy ołtarzu, a nieliczne są razem jeszcze lata później. Bilans zmienia się co miesiąc, więc nie ufaj żadnym dokładnym liczbom.

Nie zawodzi randka w ciemno. Zawodzi stoper.

Co naprawdę pokazuje

• Więź bez zdjęć jest prawdziwa. Ludzie, którzy nigdy nie dostaliby od siebie swipe’a w prawo, naprawdę łapią kontakt, rozmawiając o rodzinie, lękach i planach.
• Rozmowa o ważnych sprawach przyspiesza bliskość. W kabinach nie ma gadki o pogodzie. Już w 1997 roku Arthur Aron wykazał, że zadawanie sobie coraz bardziej osobistych pytań mocno zbliża dwie obce osoby.
• Wygląd ma znaczenie, ale mniejsze, niż myślimy. Moment pierwszego spotkania jest napięty, a mimo to wiele par idzie dalej.

Czego nie pokazuje

To, że pary się rozstają, nie dowodzi, że poznawanie się w ciemno nie działa. Format narzuca pośpiech (zaręczyny po kilku dniach, ślub po kilku tygodniach), kamery, presję i zero normalnego życia. To rozłoży każdą parę, niezależnie od tego, czy widzieli się wcześniej, czy nie.

Wersja bez kamer

Weź z tego eksperymentu to, co najlepsze, i wyrzuć pośpiech: poznaj kogoś najpierw po tym, jak myśli, w swoim tempie, i spotkajcie się, kiedy obie strony będą tego chciały. Bez kabin i bez pierścionka w pierwszym tygodniu. Tylko dopasowanie, karty i czas.